Ik trek me de haren uit het hoofd!
De achterkant van een meisje met Trichotillomanie
Stel: je zit in de bus en voor je zit een vrouw met een kale plek op haar hoofd. Ze staart voor zich uit en zit met haar vingers aan haar haren te friemelen. Je vraagt zich af wat er met haar aan de hand is.. De kans is groot dat deze vrouw aan trichotillomanie lijdt.
Kale plek
Simpelweg gezegd is trichotillomanie een obsessie om haren uit het hoofd te trekken. Het is een impuls- en controlestoornis en mensen hebben een overmatige aandrang om haren uit te trekken. Laura weet hier alles van. Van kinds af aan al zit zij met haar handen in het haar. Zodra ik Laura zie, merk ik niks aan haar. Een volle bos met krullend haar heeft ze. ‘Dat was vroeger wel anders. Als klein kind had ik een enorme kale plek op mijn hoofd. In het begin kon de plek verborgen worden onder mijn andere haar maar op een gegeven moment werd het steeds erger dat de plek niet meer verstopt kon worden. Mijn moeder heeft toen mijn haar af laten knippen. Zo kort, dat ik er geen grip meer op had en er niet aan kon trekken. Verschrikkelijk, ik leek wel een jongetje.’
Niet zichtbaar
Als ik even op kijk zie ik Laura met een plukje haar in haar hand, waar ze vervolgens een bolletje van draait. Ik had niks in de gaten en Laura zelf eigenlijk ook niet. ‘Vaak heb ik niet eens door dat ik haar uit mijn hoofd trek. Als ik druk ben is er niks aan de hand maar op momenten dat ik mijn handen vrij heb is het raak. Vaak loop ik uren achter elkaar met een haarbolletje die ik de hele tijd tussen mijn vingers draai. Zodra ik mijn handen vrij heb voel ik die drang, bewust en soms onbewust, om weer een nieuw haarbolletje te maken.’ Veel mensen weten niet dat Laura aan deze stoornis lijdt. ‘Ik heb gelukkig heel dik haar dus ik mag nog wel even doorgaan voordat het zichtbaar wordt.’
Ernstige gevolgen
Laura is er achter gekomen dat haar stoornis een naam heeft doordat haar moeder een aantal jaar geleden een artikel las in een tijdschrift. ‘Toen ik dat hoorde ben ik gelijk gaan Googlen en schrok best wel van wat ik allemaal las. Sommige mensen trekken zó veel haar uit hun hoofd dat ze kaal zijn. Zelfs wenkbrauwen en wimpers moeten er dan aan geloven. Ook veel mensen schamen zich zo erg voor hun aandoening dat ze in een leven als kluizenaar tegemoet gaan. En het meest bizarre wat ik heb gelezen is dat mensen hun eigen haren gaan opeten. Ooit had een meisje een haarbal in haar buik van kilo!’
Oplossingen
Vroeger deed Laura, of beter gezegd, haar moeder, verschillende pogingen om er vanaf te komen. ‘Op een gegeven moment vond ook mijn moeder de ‘jongetjes-look’ niet meer leuk dus toen mijn haren weer langer werden hebben we andere dingen geprobeerd om er van af te komen. Zo heb ik afspraken gemaakt met de kapper. Een maand lang moest ik een schema invullen wanneer ik aan mijn haar zat. Als ik er niet of nauwelijks aan had gezeten mocht ik een cadeautje uitzoeken. Ook heb ik geslapen met een haarnetje op of sliep ik met handschoenen aan. Tegenwoordig ben ik er niet meer zo mee bezig. Als ik iets vaker stofzuig om de bolletjes op te ruimen merk ik er niks van. En zolang mijn dikke bos haar dik genoeg blijft hoor je mij niet klagen!’
